به پشت سرم که نگاه می کنم .......يه عالمه آرزو می بينم........که به هيچ

کدومش نرسيدم......به آرزوهام که نگاه می کنم ، می بينم می خواستم

همه چی بشم وهيچی نشدم.......اون آرزوها محال نبود......دل من تنها

بود....پای من خسته بود........

من ماندنی ام اماتو فرصت پروازی

از عشق برای من يک فاجعه می سازی

بگذار خودم باشم تکراری بی برگشت

يک عاشق تنها که دنبال دلش می گشت

يک حادثه با من باش زيبای اساطيری،

تو زنده به اعجازی بی معجزه می ميری

تا عطر تنت باقيست من معجزه می مانم،

بعد از تو چه خواهد کرد تقدير نمی دانم

آغوش تو تکراريست، تکرار خيال من،

تنديس غرورت را در بستر من بشکن

تقدير تو رفتن نيست، تو سهم منی انگار

يک وسوسه عاشق شو، يک بار فقط يک بار

می مانی و می دانم پابسته تقديری،

يک حادثه با من باش زيبای اساطيری

  به قلب عشق شک نکن

ناجی

دل کسی برام نسـوخت

وقتی چشام گريه می کرد

هيـچکسی افسرده نشد

وقتی شدم اســير درد

هيشکی نپرسيد از خودش

آخه گناه اون چی بود ؟

اون که دل زود باورش

قد يه دنيا خوبی بود

رفتم , نه بارون بود نه باد

هوائی گرم و شرجی بود

نگفت نرو , نگفت چرا؟

اونکه برام يه  ناجی بود

خدا چی می شد قلب من

اينقد صاف و ساده نبود

برای بدبياری ها

هميشه آماده نبود

خيلی وقته  که چيزی ننوشتم , نه اينکه حرفی واسه زدن نداشته باشم نه , گفتنی ها از بس زياد بود نمی دونستم از کجا شروع کنم  تا کجا به پايان برسونم . بعد يه وقفه طولانی اومدم که بگم من و فراموش نکنيد من هنوز هستم يه وقتايی اگه شد سرکی به قصر تنهايی من بزنيد . مخصوصاٌ شما دوست هميشه وفادارم ! اينجا خيلی خلوت و سوت و کور شده می دونم از تنبلی خودمه چيکار کنم گرفتارم به خدا ...

?    گلايه های دلِ تنگم

هميشه آنگونه که فکر می کنی اتفاق نمی افتد آخر خواستنی های تو خواست همه نيست ,

دوست داشتنی های تو را همه دوست ندارند , قشنگی هايی که تو می بينی همه نمی بينند ,

ايده آل های تو می توانند برای ديگران پشيزی اهميت نداشته باشد ,  پس بايد ياد بگيرم که

ممکن است هيچگاه آنگونه که فکر می کنم اتفاق نيفتد ! آری هيچگاه ... دلتنگ نيستم که چرا

اين نشد و آن نشد , تمام غصه من از آزار اذيت های اين بنده های دو چهره خداست , کسی

نگذاشت گلايه ها و شکايتهايم را به گوش کسی برسانم . اينگونه شد که عقده دو ماهه ام را

نوشتم عقده ای به سنگينی يک کوه به وسعت بر باد رفتن خرمنی از آرزوهای دور و دراز , به

قيمت افتادن و برنخواستن من به گرانی يک گوه الماس !!! برای همه ساده بود گفتند

فراموشش کن  اِاِاِی اين که چيزی نيست « يعنی که شکستن دل برای آنها چيزی نبود هر چند

که من دلم تنها نشکسته بود غرورم هم شکسته بود » . گلايه هايم را کسی نشنيد , يعنی

گوشی برای عميق شنيدن نبود , خيلی ها گوش گردند و سری تکان دادند که فراموشش کن ,

آخر چگونه می شود کسی همه چيزهايی را که دوست دارد فراموش کند ؟

چشمها اگر چه حقيقت را می بينند , اما باز هم دلها نمی خواهند باور کنند , چشمها می بينند

فاصله زمين تا آسمان چقدر زياد است , اما دل خواستار پيمودن اين مسير نهايتاٌ طولانی است .

می بينند که دست ما کوتاه است و خرما بر نخيل ... می بينند اما باز دل .... دل ... اين دل

ساده ...!!!

ساده بود , اگر ساده نبود همه چيزش را نمی باخت , آنهم به اين سادگی ...!!!

يادته اون شب آخرمن کنارتونشستم

گفتی هرچی بودتموم شد،توخودم صدبارشکستم

گفتی اون حرفای آخر ، راه ماجدا شد ازهم

اگه تا روز قيامت ديگه چشمات ونبينم

گم می شم تو شهررويا تا تو را اونجا ببينم

به خدا قسم که هرگز عاشق کسی نمی شم

 

                                                                     دست به دامان خدا شم

Pفرا رسين سال 1386 را پيشاپيش به همه شما دوستاي گلم تبريك و تهنيت عرض

 مي كنم اميدوارم كه از اين پست خوشتون بيادعيدي من و هم فراموش نكنين P

PPPPP

.:.:. هميشه غايب.:.:.

يك نفر مياد كه من منتظرديدنشم

يك نفر مياد كه من تشنه بوئيدنشم

خالي سفره مون و پر از شقايق مي كنه

واسه موجاي سيا ، دستا رو قايق مي كنه

مث يك معجزه اسمش تو كتابا اومده

تن اون شعراي عاشقونه گفتن بلده

هميشه غايب من ، زخم ها رومرهم مي ذاره

هميشه غايب من ، گريه هام و دوست نداره

نكنه يه وقت نياد ، صداش به دادم نرسه

آينه ها سيا بشه ، كور بشه چشم ستاره

زخم اين حنجره خسته ، هميشه غايبه

كليد صندوق در بسته ،هميشه غايبه

نعره اسب سپيد قصه مادر بزرگ

بهترين شعرهاي سربسته ،هميشه غايبه

مث يك معجزه اسمش تو كتابا اومده

تن اون شعراي عاشقونه خوندن بلده

شايد اين هميشه غايب تو باشي

تو اگه اومدني نيستي بگو

اگه ما رو خواستني نيستي بگو !!

¥¤¥¤¥¤¥¤¥

اگه حتي بين ما                                  فاصله يك نفسه                               نفس من و بگير

براي يكي شدن                                 اگه مرگ من بسه                           نفس من و بگير

¥¤¥¤¥¤¥¤¥

"""""هميشه سلام """""

سلام نفس من : گرمي تو از آفتاب ظهر روزهاي تابستاني هم گرمتر است مگر نه؟ چقدر برايت دلتنگم! آيا برايت مهم است كه دوستت دارم؟ هر قدر كه دلت مي خواهد بي اعتنا باش ، تحويلم نگير ، بي تفاوت از كنارم رد شو ، من پا پس نمي كشم ، خم به ابرو نمي آورم ، زانو نمي زنم ، تو را مانند يك قديس در معبد دلم ستايش خواهم كرد ، شنيده ام كه خوبان همه بي وفايند و از رحم و مروت بويي نبرده اند ... خوش به حالت! خوش به حالت كه ديوانه اي مثل من داري ! كه روز و شب ذكر لبانش اسم توست ! با ياد تو مي خوابد و با ذكر نامت بيدار مي شود ... و همه جا به جستجوي توست ... و هيچگاه خسته اش نمي شود !!!

سلام خون جاري در رگهاي من ؛ مي داني تنها آرزوي من اين است كه يكي از خواستني هايت باشم ، يا آرزويي زود گذر ، دلبخواه تو ، يعني هماني كه تو دنبالش هستي!!! جايي بروم كه تو بخواهي ، حرفي بزنم كه تو مجذوبم شوي ، شعري بسرايم كه مورد طبع تو باشد ، هوايي شوم كه تو نفس مي كشي ، وقتي بميرم كه تو بخواهي ، جايي به خاكم بسپارند كه گاهگاهي تو از آنجا عبور مي كني ...........

سلام دليل تپشهاي قلب بي تاب و بي قرار من ؛ ايرادي ندارد اسمت را براي هميشه بر روي  سردر قلبم بنويسم؟ عيب ندارد تو ننويس ، من مي نويسم ، مي نويسم بر تمامي كاغذهاي سپيد ، ديوارهاي سنگي ، تنه چوبي درختان ، سنگهاي سياه كوهستان ، كه تو را دوست دارم براي تمام عمر ، تا پايان جاده هاي پر پيچ و خم زندگي ، تا انتهاي مهل نفس كشيدن ، تا غروب واپسين لحظه عمر ......

سلام روشنايي چشمان من ؛ من با اين دل خون شده ام چه كنم ؟ با اين كاسه لبريز از صبر شده چه كنم؟ با اين شكستنهاي پياپي چه كنم؟ دلت كه هيچ ، چشمها، دستها، نوازشها ، لبخندها ، شانه هايت هم مال من نيست ! كاش ميدانستم از آن چه كسي است ؟خوش به حالش مگر نه !؟

سلام يكي يكدانه قلبم ؛ من براي هميشه منتظر مهربان شدنت هستم ، مهربان شوي ، يخهاي غرورت ذوب شوند و از سر عشق و مهرباني به سراغم بيائي و بالاخره به اين نتيجه برسي كه ديوانه تر از من را يچ كجي دنيا نخواهي يافت و دستان سخاوتمندت را در دستان من بگذاري و براي هميشه پيشم بماني يعني هميشه سلام ... خداحافظي هرگز .........!!!! 

jjjjjjjj

==:::نجواها:::==

رستني ها كم نيست ،

من و تو كم بوديم ،

خشك و پ‍‍ژمرده و تا روي زمين خم بوديم

گفتني ها كم نيست

من و تو كم گفتيم

مثل هذيان دم مرگ از آغاز

چنين درهم و برهم گفتيم

ديدني ها كم نيست

من و تو كم ديديم

بي سبب از پاييز

جاي ميلاد اقاقي ها را پرسيديم

چيدني ها كم نيست

من و تو كم چيديم

وقت گل دادن عشق روي دار قالي

بي سبب حتي پرتاب گل سرخي را ترسيديم

خواندني ها كم نيست

من و تو كم خوانديم

من و تو ساده ترين شكل سرودن را

در معبر باد

با دهاني بسته وا مانديم

من و تو كم خوانديم

من و تو وا مانديم

من و تو كم ديديم

من و تو كم چيديم

م و تو كم گفتيم

وقت بيداري فرياد

چه سنگين خفتيم !

من و تو كم بوديم

من و تو اما

در ميدان ها

آنك اندازه ما مي خوانيم

ما به اندازه ما مي بينيم

ما به اندازه ما مي چينيم

ما به اندازه ما مي گوئيم

ما به اندازه ما مي روئيم

من و تو

خم نه و

در هم نه و

كم هم نه

كه مي بايد با هم باشيم

من و تو حق داريم

در شب اين جنبش

نبض آدم باشيم

من و تو حق داريم

كه به اندازه ما هم شده ،

با هم باشيم

گفتني ها كم نيست ...

2222222222222222

2سال نو مبارك 2

سال خوبي را براي همه شما عزيزان آرزومندم

تعطيلات خوش بگذره !

2222222222222222

...:::ميلاد دوباره:::...§§§§§§§§§§§

دوستم داشته باش ، نه بيشتر از من ، به اندازه من ، چرا كه همه چيز به اندازه و يكسان خوب است ... دستهايم را بگير ، دستهاي تو شفابخش دستهاي زخم خورده منند . بگذار دوباره با ترنم عشق تو زاده شوم ، و مانند پرستويي بي آشيان روزهاي نامهربان زندگي را در آشيانه گرم تو خوشبخت زندگي كنم! من زورق سرگردان اقيانوس نا آرام عشق توام ، به طوفانها بگو موافق بوزند كه اگر شكستم از من تكه چوبي باقي بماند .

به رغم همه قصه ها من شيرينت نمي شوم ، فرهاد مي شوم تا برايت كوهي چون بيستون بكنم و تو شاهد مردنم باشي . نه من ليلي نمي شوم كه مجنون شدن و آواره شدنت را به تماشا بايستم «من» مي شوم تا قصه اي عاشقانه تر از همه قصه هاي عاشقانه !!!!!§§§§§§§§§§§§

SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS

إنّ «الحسين» مصباح الهدي و سفينه النجاه

همانا «حسين» چراغ هدايت و كشتي نجات است

SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS

SSSSSSSSSSSSSSSSSSSS

SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS

ای عاشق در انتظار چه نشسته ای

    در انتظار بادهای پاییزی

         یا بارانهای بهاری

             برگهای زرد

               و یا شکوفه های ارغوانی

                   در انتظار کدامی؟

                       انتظار بیهوده است!

                           پنجره را باز کن

                               جدار را بشکن

                                      غبار را بشوی

                                         و خاطره ها را به خاطره ها بسپار

                                              تا پایان پایانها مانده است

                                                   این است زندگی این است

SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS

:::::..... قابل توجه دوستاني كه فكر مي كنند اين متنها و نوشته ها بيانگر احساسات كنوني من هستند ؛ بايد به عرضتان برسانم كه اينها متعلق به زماني خاص بود كه به سختي و تلخي گذشت ، اما هنوز هم رد پايي از آن خاطرات تلخ در ترانه ها و نثر هايم ديده مي شود . به اميد روزي كه بتوان همه آن تلخي هاي گذشته به باد فراموشي سپرده شوند .... برايم دعا كنيد .... هنوز آسمان خانه دل من ابريست .:::::.....

?                      حقيقت

بايد چشمهايم را به روي حقيقت باز كنم ، هر چه خوابيدم و خواب ديدم بس است ، رويا تا بينهايت روياست ، خيال ناباورانه محال است . اگر دلم سوخت ، اگر غرورم شكست ، اگر بالهاي بلند پروازي ام شكست ، اگر تمامي فصلهاي عقيم و خشك آسمان چشمهاي من باريد ، اگر هيچكدام از خوابهايم تعبير نشد ، اگر راز عشقم سر به مهر ماند و دهان به دهان نگشت ، اگر در آغاز شكوفايي پرپر شدم ، اگر التماسهايم كاري نشد ، اگر زخم دلم كاري شد ... اگر ... اگر ... اگر... همه و همه زير سر آن خيالات ابريشمي و زيبايي بود كه يك عمر خود م و دلم را با آنها فريب دادم .اما شايد هر گز نفهميد كه من شكستم تا او از غرور لبريز شود! من باريدم ، تا سبز بماند ، من آب شدم تا بالهاي پروازش نسوزد !!!

من نوشتم ، چيزهايي كه هرگز به زبان نياوردم ، نگفتم ، چون اين نگفتنها تنها باقي مانده غرور در هم شكسته منند . نگفتم ، چون سنگها عاطفه ندارند!

بايد چشمهايم را بروي حقيقت باز كنم ، بايد باور كنم كه تو كابوسي بودي و همه روياهاي شبانه مرا بر هم زدي  

بازنده

اين آخــــــراي بازيه

مي خواي بري برو نمون

اين پا و اون پا كردن و

بس كن برو نا مهربون

سفر واسه تو عادته

دل سوزوندن عبادته

بي تو نمي ميرم ولي

جون دادن من راحته

فاصـــله اي نمونده تا

پشت سرت اشك بريزم

يا كه شبا خلوتــــــونه

بگم شبت خوش عـزيزم

گناه اين قلــــــب منه

كه تا چشام چشمات و ديد

به ياد اون طرز نـــــگاه

از اون به بعد تند مي تپيد

تو گفته بودي عاشـــقي

خيلي زياد ، خيلـــي زياد

تا باورم شد عـــشق تو

باورم و دادي به بــــاد

گفته بودي يه شب مياي

من و از اينجا ببـــــري

اومدي اما تو دلـــــت

پر بود از عشق ديگــري

فايده نداره اشـك و آه

ياد روزاي خــوب و ناب

يه گوشه اي نشستن و

دل و گذاشتن تو عذاب

بايد فراموشم بشي

خاطره ت از يادم بره

بسپارمت به سرنوشت

اينجوري حتماً بهتره

بازي ديگه تموم شده

هر دو تامون بازنده ايم

مي ريم از چشم هم ولي

تو قلب هم ما زنده ايم

22/مهر ماه/83

    شيشه دل را شکستن احتياجش سنگ نيست

    اين دل من با نگاهی ســرد پرپر می شود

   تو شدي مسافري كه پشت درياها شكست

 من شدم يه قايقي كه عاقبت به گل نشست

كسي بايد اين در را بكوبد و با حرارت تمام به من سلام بگويد . كسي كه از جنس آدمهاي پوشالي اين دوره زمانه نيست ، از جنس آدمهاي خوب توي قصه ها ، كسي بايد اين در را بكوبد و دريچه تاريك نگاهم را به سمت روشنائيهاي رويايي بگشايد. كسي كه مردمكهاي نگاهش ، مژه هاي مخمليش خيس از باران شبانه عشق باشد . كسي بايد اين در را بكوبد ، و مشقهاي سياه نااميدي و  انتظار را از صفحه دلم خط بزند . و برايم صدها بار برايم از روي درس اعتقاد بخواند و بخواند تا ملكه ذهن بي باورم شود ..........

كسي بايد اين در را بكوبد ، كسي كه آمدنش رويا نيست ، و گرمي وجودش باور تمام ناباوريهاست . و اين دريچه بروي هيچكس باز نخواهد شد به جز او .... همان كه قهرمان قصه هاي هر شب مادربزرگ است ، مهربان است ، و پاك ، تا بي نهايت پاك .......................

                                                      .....................................................

او مي آيد حتي اگر من نباشم و مشق هاي كهنه انتظار مرا خواهد زد. نه قصه است و نه افسانه ، حقيقت محض است ، با همان اسب سفيد يال افشان و لبخند آسماني اش مزرعه آفت زده گيتي را  وجين خواهد كرد .

                   خواب و خيال

    من به جز تو كسي رو تو روياهام راه نمي دم

 تو رو دوست دارم تو قلبم كسي رو جا نمي دم

 من تو خواب و توخيالم تو رو مي بينم كنارم

سر مي ذاري روي شونه م من چه شوروحالي دارم

تو نگام مي كني با عشق ، مي گي چشمات آسمونه

مي درخشه صد ستاره انگاري كه كهكشونه

تو چه خوبي توي خوابم ، چه قشنگي تو خيالم

از قشنگياي دنيا من به خوبيات مي بالم

دست مهربون و گرمت مي كشي به روي موهام

از قشنگيا و خوبيت جاري مي شه اشك چشمام

تو اگه دلت نخوادم با مني هر لحظه هر دم

من و دوست داري به ناچار واسه دردام هستي مرهم

من خيال مي كردم اما چه خيالات محالي

ناز اون نگاه گيرات نمي ده به من مجالي

تو ديگه بر نمي گردي ،دل مي گه دوستم نداري

خاطرات خوبت اما مونده پيشم يادگاري

                 ...^^--تنها--^^...

وقتي كه ديگر نبود من به بودنش نياز مند شدم .

 وقتي كه ديگر رفت به انتظار آمدنش نشستم .

 وقتي كه ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد ،

 من او را دوست داشتم .

وقتي او تمام شد من آغاز شدم .

 و چه سخت است تنها متولد شدن ....

مثل تنها زندگي كردن .....

مثل تنها مردن ........

ناصرياي عزيزمون هم رفت و دل همه رو شكست ! دلمون براش خيلي تگ مي شه اما هيچ كاري نمي شه كرد اين راهيه كه همه دير يا زود مي رن ...... براي شادي روش دعا كنيد فقط دعا .....

اين هم قسمت كوچيكي از آخرين سروده منه پيشكش به همه اونايي كه با پر كشيدن ناصرياي عزيز اشك ريختند ... روحش شاد !!!!!!!!

« بغض شرجي»

بغض شرجــــــي ترانه

مي گن دستات زير خاكه

اون دو تا دستاي جــادو

كه طلاي ناب و پاكــــه

توي بنــــــدر دل مـن

قايق يادت مي مـــــونه

مرغ دريايي عاشـــــــق

رفتنت رو خوب مي دونه

........................